|
Zo in de laatste week voor
zo’n festival wordt je ’s-nachts wel eens wakker en zie je
plotseling de meest verschrikkelijke scenario’s. Je ziet het
beeld van een hele dag regen. Dat hebben we in de dagen voor het
festival genoeg gehad. Gelukkig was het op 25 september 2004 een
stuk minder. Je ziet het beeld van publiek dat niet op komt
dagen. Van lege straten en pleinen en eenzaam zingende koren. Of
koren die op het laatste moment moeten afzeggen. Lege podia en
straten vol publiek. Maandenlang voor niets gewerkt.
Spookbeelden zijn het. Gelukkig zijn die spookbeelden niet
uitgekomen. Het was, met aanzienlijk minder zon dan vorig jaar,
toch een mooie dag met enthousiaste koren en minstens zoveel
publiek als het vorige jaar. |